یادمان باشد که: او که زیر سایه دیگری راه میرود، خودش سایهای ندارد
یادمان باشد که: هر روز باید تمرین کرد دل کندن از زندگی را
یادمان باشد که: زخم نیست آنچه درد میآورد، عفونت است
یادمان باشد که: در حرکت همیشه افقهای تازه هست
یادمان باشد که: دست به کاری نزنم که نتوانم آن را برای دیگران تعریف کنم
یادمان باشد که: آنها که دوستشان میدارم میتوانند دوستم نداشته باشند
یادمان باشد که: فرار؛ راه به دخمهای میبرد برای پنهان شدن نه آزادی
یادمان باشد که: باورهایم شاید دروغ باشند
یادمان باشد که: لبخندم را توى آیینه جا نگذارم
یادمان باشد که: آرزوهای انجام نیافته دست زندگی را گرفتهاند و او را راه میبرند
یادمان باشد که: لزومی ندارد همان قدر که تو برای من عزیزی، من هم برایت عزیز باشم
یادمان باشد که: محبتی که به دیگری میکنم ارضای نیاز به نمایش گذاشتن مهر خودم نباشد
یادمان باشد که: اندک است تنهایی من در مقایسه با تنهایی خورشید
یادمان باشد که: دلخوشیها هیچکدام ماندگار نیستند
یادمان باشد که: تا وقتی اوضاع بدتر نشده! یعنی همه چیز رو به راه است
یادمان باشد که: هوشیاری یعنی زیستن با لحظهها
یادمان باشد که: آرامش جایی فراتر از ما نیست
یادمان باشد که: من تنها نیستم ما یک جمعیتیم که تنهائیم
یادمان باشد که: برای پاسخ دادن به احمق، باید احمق بود
یادمان باشد که: در خستهترین ثانیههای عمر هم هنوز رمقی برای انجام برخی کارهای کوچک هست
یادمان باشد که: لازم است گاهی با خودم رو راستتر از این باشم که هستم
یادمان باشد که: سهم هیچکس را هیچ کجا نگذاشتهاند، هر کسی سهم خودش را میآفریند
یادمان باشد که: آن هنگام که از دست دادن عادت میشود، بدست آوردن هم دیگر آرزو نیست
یادمان باشد که: پیشترها چیزهایی برایم مهم بودند که حالا دیگر مهم نیستند
یادمان باشد که: آنچه امروز برایم مهم است، فردا نخواهد بود
یادمان باشد که: نیازمند کمکاند آنها که منتظر کمکشان نشستهایم
یادمان باشد که: هرگر به تمامی ناامید نمیشوی اگر تمام امیدت را به چیزی نبسته باشی
یادمان باشد که: غیر قابل تحمل وجود ندارد
یادمان باشد که: گاهی مجبور است برای راحت کردن خیال دیگران خودش را خوشحال نشان بدهد
یادمان باشد که: خوبی آنچه که ندارم این است که نگران از دست دادناش نخواهم بود
یادمان باشد که: وظیفه من این است؛ حمل باری که خودم هستم تا آخر راه
یادمان باشد که: در هر یقینی میتوان شک کرد و این تکاپوی خرد است
یادمان باشد که: همیشه چند قدم آخر است که سختترین قسمت راه است
یادمان باشد که: امید، خوشبختانه از دست دادنی نیست
یادمان باشد که: به جستجوى راه باشم، نه همراه